บทที่ 243: เคล็ดเลี้ยงอสูร

บทที่ 243: เคล็ดเลี้ยงอสูร

ภายในห้องลับอันซ่อนเร้นแห่งหนึ่ง แสงเทียนไหววูบ ส่องให้เห็นเงาร่างสองสาย

หนึ่งในนั้นนั่งขัดสมาธิ แผ่นหลังตั้งตรง ชุดสำนักสีดำขาวบนกายสะอาดไร้ฝุ่นผง

เขามีสีหน้าจดจ่อ กำลังก้มอ่านตำราเก่าเล่มหนึ่งในมืออย่างละเอียด นั่นคือวิชาประหลาดที่เพิ่งได้มาจากผู้บำเพ็ญมารเมื่อครู่นี้

ส่วนบนพื้นเย็นเยียบที่ห่างออกไปไม่ไกล มนุษย์ท่อนคนหนึ่งกำลังบิดตัวคลานอย่างน่าเวทนา

เขาสูญเสียแขนขาทั้งสี่ อีกทั้งพลังวิญญาณภายในยังถูกฉินอีผนึกไว้ ยามนี้จึงไม่ต่างจากขอทานต่ำต้อยที่สุดในโลกมนุษย์ ได้แต่จ้องฉินอีเขม็งด้วยแววตาเปี่ยมความอาฆาต

ฉินอีราวกับมิได้รับรู้ถึงสายตาของเขา จิตใจทั้งหมดจมอยู่ในตำราเล่มนั้นแล้ว

บนปกตำรา มีอักษรสีเลือดซึ่งคล้ายรอยกรงเล็บเขียนชื่อเคล็ดวิชาเอาไว้