บทที่ 189: “หลงเข้า”ค่ายกลลวง

บทที่ 189: “หลงเข้า”ค่ายกลลวง

เหวินซานมองดวงตาอ่อนโยนของเจ้าสำนัก ก่อนตอบตามความจริงว่า

“วันนี้ศิษย์ได้พบเฉี่ยวเอ๋อร์จริงขอรับ”

เมื่อเจ้าสำนักได้ยิน นางก็พลันทอดถอนใจเบา ๆ

“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ...” นางพึมพำกับตนเอง “ถึงเจ้าจะจำไม่ได้แล้ว แต่ในส่วนลึกที่สุดของความทรงจำ ก็ยังคงหลงเหลือความรู้สึกที่มีต่อนางอยู่หรือ?”

“ตามหลักแล้ว เรื่องนี้ข้าไม่ควรบอกเจ้า แต่ในเมื่อเจ้าเข้าไปพัวพันกับเหตุและผลของเรื่องนี้แล้ว หากข้าไม่บอก ก็ออกจะไม่สมควร”

“แต่ก่อนที่เจ้าจะรับรู้เรื่องนี้ เจ้าต้องตั้งคำสาบานโลหิตแห่งมารใจเสียก่อน ว่าจะไม่เปิดเผยแม้เพียงเศษเสี้ยวแก่คนนอก”