บทที่ 190: มองผิดไปหรือ?

บทที่ 190: มองผิดไปหรือ?

ทันทีที่ก้อนเนื้อสีเลือดนั้นตกอยู่ในมือของหลิวเจินเจิน ความรู้สึกอันคุ้นเคยอย่างยิ่งก็พลันผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจของนาง

มันคือความหิวโหยที่มาจากส่วนลึกของดวงวิญญาณ เป็นแรงกระตุ้นที่อยากกลืนกินทุกสิ่งตรงหน้าเข้าไป ราวกับว่าหากไม่ทำเช่นนั้น นางก็จะไม่อาจคิดอะไรต่อได้อีก

ถูกต้อง ความรู้สึกนี้...แทบไม่ต่างจากความหิวโหยที่ฉินอีเคยถูกพลังแห่งวิถีชักนำขึ้นมา ในการทดสอบเข้าสำนัก ณ หุบเขาโลหิตสังเวย!

ของสิ่งนี้จะต้องมีความเกี่ยวข้องอย่างแนบแน่นกับวิถีกลืนกินซวีเป็นแน่