บทที่ 188: เฉี่ยวเอ๋อร์

บทที่ 188: เฉี่ยวเอ๋อร์

แสงและเงาในป่าเขาสลับซับซ้อน บรรยากาศเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง

ร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินออกมาจากห้องสงบ มุ่งสู่ลานด้านนอก

เหล่าศิษย์สำนักหลี่ซือที่กำลังกวาดลานอยู่หลายคน เมื่อเห็นผู้มาเยือนก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหยุดงานในมือโดยพร้อมเพรียง สีหน้าปรากฏความยินดีอย่างคาดไม่ถึง

“ศิษย์พี่! ท่านออกจากการเก็บตัวแล้ว!”

“ศิษย์พี่! ก่อนหน้านี้ได้ยินท่านเจ้าสำนักบอกว่าร่างกายท่านไม่สู้ดี ต้องพักฟื้น พวกเรากังวลกันอยู่นานเลย!”

“ใช่แล้ว ๆ ศิษย์พี่ ตอนนี้ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง? หายดีแล้วหรือ?”

เหล่าศิษย์ต่างพากันกรูกันเข้ามา พูดจาด้วยความจริงใจ แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยจากก้นบึ้งของหัวใจ