บทที่ 187: คัมภีร์ชักนำโลหิตแปรสภาพอสุรา

บทที่ 187: คัมภีร์ชักนำโลหิตแปรสภาพอสุรา

ฉินอี้ถอนลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด แต่ในลมหายใจนั้นกลับเจือด้วยไอหม่นหมองสีเทาที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

การทำนายความลับแห่งสวรรค์ สมแล้วที่เป็นการกระทำฝืนลิขิตฟ้า

หลังจากการเสี่ยงทายหลายครั้งเมื่อครู่นี้ ความอ่อนล้าซึ่งผุดขึ้นจากส่วนลึกของวิญญาณก็ถาโถมเข้ามาดุจคลื่นยักษ์ เกือบกลืนกินสติสัมปชัญญะของเขาไปสิ้น

เขาไม่ได้สัมผัสกับความอ่อนแอที่ฝังลึกถึงกระดูกเช่นนี้มานานมากแล้ว

ในเวลานี้ เขาไม่อยากคิดสิ่งใดทั้งนั้น เพียงอยากล้มตัวลงนอนอยู่ตรงนี้ แล้วหลับใหลอย่างหนักหน่วง

ทว่าเขายังคงฝืนหยิบขวดหยกใบหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของ เทยาเม็ดหลายเม็ดที่ส่งกลิ่นหอมสดชื่นออกมา ก่อนกลืนลงท้องโดยไม่ลังเล

โอสถละลายทันทีเมื่อเข้าปาก กลายเป็นกระแสเย็นเยียบที่ไหลไปตามเส้นลมปราณทั่วร่าง