กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 158: ถ้ำสวรรค์
ทันทีที่ศิษย์พี่โจวพูดจบ ฉินอี้ก็เงยหน้าขึ้นมองเหนือท้องพระโรงด้วยความสงสัยใคร่รู้เช่นกัน
แต่ก่อนที่สายตาของเขาจะมองไปถึงเบื้องสูง เสียงอ่อนหวานเย้ายวนสายหนึ่งก็ดังลอยลงมาจากด้านบนเสียก่อน
“เอ๊ะ บังเอิญจริง ๆ เลยนะ ที่แท้ก็เป็นเจ้านี่เอง!”
เสียงนี้...
รูม่านตาของฉินอี้หดเล็กลง เขาคุ้นเคยกับเสียงนี้ยิ่งนัก!
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน พลันเห็นเงาร่างสีแดงเพลิงร่างหนึ่งลอยละล่องลงมาจากเพดานดั่งขนนกที่ไร้น้ำหนัก
ผู้มาเยือนสวมอาภรณ์แดงดุจเปลวไฟ รูปร่างอรชรเย้ายวน นางคือซูเม่ยเอ๋อร์แห่งสำนักเสวียนผิน!
ทันทีที่นางแตะพื้น กลิ่นหอมอ่อนจางดุจสายลมก็แผ่กระจายออกมา