บทที่ 155: เจ้าสำนัก

บทที่ 155: เจ้าสำนัก

โจวไห่รุ่ยไม่ได้ตอบคำถามของเขาในทันที กลับเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามคำถามที่ดูไม่เกี่ยวข้องกันเลยออกมา

“ฉินอี๋ ในสายตาเจ้า วิถีธรรมกับวิถีมารมีความสัมพันธ์เช่นไร?”

เมื่อได้ยิน ฉินอี๋ก็นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย

เขานึกถึงสิ่งที่ได้พบเห็นและได้ยินมาตลอดระยะนี้ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ดุจน้ำกับไฟ ไม่มีวันอยู่ร่วมกันได้ ทั้งสองฝ่ายต่างมองอีกฝ่ายเป็นเสี้ยนหนามในดวงตา เป็นหนามยอกในเนื้อ อยากลบล้างอีกฝ่ายออกไปจากโลกนี้เสียให้สิ้น”

นี่คือความรู้สึกที่ตรงไปตรงมาที่สุดของเขา

ไม่ว่าจะภายในหรือภายนอกแดนลับ ทั้งสองฝ่ายต่างอยู่ในสภาพชักกระบี่เตรียมรบอยู่เสมอ

หลังโจวไห่รุ่ยฟังคำตอบจบ บนใบหน้ากลับปรากฏรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาความหมาย