บทที่ 134: ภูผาแยก

บทที่ 134: ภูผาแยก

ฉินอี้ยืนนิ่ง มองเรือลำที่ค่อย ๆ แล่นห่างออกไปไกลเบื้องหน้า สีหน้าไร้คลื่นอารมณ์

นี่คือเรือลำที่สามแล้ว ตัวเรือสร้างจากไม้เหล็กอันแข็งแกร่ง แม้จะไม่สูงใหญ่เท่าเรือลำแรกที่เห็นฝั่งเหวินซาน ทว่าก็ยังใหญ่กว่าเรือเล็กสองลำก่อนหน้านี้หลายเท่าตัว

เรือลำนั้นดูมั่นคงแข็งแรง ราวกับเพียงพอจะบรรทุกคนหลายสิบคนข้ามทะเลได้อย่างปลอดภัย หากบรรทุกเพียงไม่กี่คน ก็ยิ่งเหลือเฟือ

เพราะฉะนั้น ข้างกายเขาจึงขาดหายไปสามคนตลอดกาล

และนั่นก็ตรงกับที่เขาต้องการพอดี

คนทั้งสามที่ไม่เคยลงรอยกับเขา เขาแต่แรกก็ตั้งใจจะแยกทางกับพวกนั้นอยู่แล้ว

ทางต่างกัน ย่อมไม่อาจร่วมวางแผน ปล่อยคนเหล่านั้นไว้ข้างกาย กลับมีแต่จะกลายเป็นต้นตอแห่งภัยที่ไม่มั่นคง

เรือไม้เหล็กบรรทุกคนทั้งสาม ค่อย ๆ แล่นจากไป ก่อนจะลับหายเข้าไปในหมอกสีเทาหม่น

บรรยากาศบนเกาะร้างเริ่มอึดอัดขึ้นเล็กน้อย