บทที่ 133: พละกำลัง

บทที่ 133: พละกำลัง

“ปัง!”

เสียงอู้อี้ดังขึ้นเบา ๆ ลูกแก้วธาตุดินที่แผ่แสงสีเหลืองเข้มข้นนั้นแตกสลายในมือของฉินอี๋

มันกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วน ค่อย ๆ สลายหายไปในอากาศ

เสียงกลอนประตูเปิดดังขึ้นดังที่ทุกคนคาดหวัง...กลับไม่ปรากฏ

แม่กุญแจสำริดขนาดใหญ่ยังคงเกี่ยวแน่นอยู่บนประตูหิน ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ภายในห้องลับตกอยู่ในความเงียบงันราวกับสุสาน

ทุกคนจ้องมองแผ่นหลังของฉินอี๋อย่างเหม่อลอย รอคอยและเฝ้าหวัง หวังว่าจะได้เห็นปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

ทว่าเวลาผ่านไปทีละวินาที ประตูบานนั้นก็ยังไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใด ๆ

“ฮ่า ๆ...ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”