บทที่ 135: ศิลาจารึกสามแผ่น

บทที่ 135: ศิลาจารึกสามแผ่น

ท่ามกลางขุนเขา คนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางอย่างยากลำบาก

ร่างกายที่สูญสิ้นพลังวิญญาณของพวกเขา ได้กลับคืนสู่สภาพร่างมนุษย์ธรรมดาอันเปราะบางแล้ว

เพียงครึ่งชั่วยาม คนส่วนใหญ่ก็หอบเหนื่อย เหงื่อชุ่มไปทั้งตัว

ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับถูกเทตะกั่วใส่ ทุกย่างก้าวขึ้นไปด้านบนล้วนต้องใช้เรี่ยวแรงมหาศาล

ส่วนความหิวโหยที่ส่งมาจากท้อง ก็ราวกับเปลวเพลิงก้อนหนึ่ง เผาผลาญอวัยวะภายในของพวกเขา

“แค่ก... แค่ก...” ศิษย์คนหนึ่งจากสมาคมจอมยุทธ์ขยับขาอย่างฝืดเคือง พลางร้องว่า “มะ... ไม่ไหวแล้ว ข้าเดินต่อไม่ไหวแล้ว...”