บทที่ 132: ขึ้นเรือ

บทที่ 132: ขึ้นเรือ

เรือลำที่สามสิบแปด เป็นเพียงเรือพายลำเล็ก ราวกับกำลังจะถูกคลื่นสีดำกลืนกิน

เรือลำที่สามสิบเก้า ตัวเรือผุพัง ส่งกลิ่นอับเน่าโชยออกมา

เรือลำที่สี่สิบ...

...

“ไม่ชอบมาพากลแล้ว...” ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดศิษย์จากค่ายเหล็กเทพคนหนึ่งก็อดรนทนไม่ไหว เขาเดินวนไปมาอย่างกระวนกระวาย ใบหน้าหยาบกร้านเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง “มันเกิดอะไรขึ้น? ผ่านมาแล้วตั้งกี่ลำ เหตุใดถึงไม่มีสักลำที่เทียบเรือลำแรกได้? อย่าว่าแต่ดีกว่าเลย แม้แต่ใกล้เคียงก็ยังไม่มี!”

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนเห็นพ้องในทันที

“ใช่แล้ว... หรือว่าเรือลำแรกจะเป็นลำที่ใหญ่ที่สุด?” ศิษย์จากสมาคมจอมยุทธ์คนหนึ่งเอ่ยเสริม น้ำเสียงแฝงความสั่นไหวที่ยากจะสังเกตเห็น