บทที่ 102: “ละทิ้งมารหันสู่ธรรม”

บทที่ 102: “ละทิ้งมารหันสู่ธรรม”

นอกแดนลี้ลับหลี่ซือ กลุ่มผู้บำเพ็ญในชุดครองมรรคกำลังยืนล้อมกัน กระซิบกระซาบถึงบัณฑิตสองคนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น

ศิษย์น้องหญิงที่ถูกเรียกว่า “หลิงเอ๋อร์” กำลังเม้มปากอย่างไม่พอใจ พลางขยับเข้าไปข้างกายศิษย์พี่ของตน

“ศิษย์พี่ ท่านจงใจทำให้พวกเขาลำบากใช่หรือไม่?” นางอดบ่นออกมาไม่ได้ “พวกเขาเพิ่งได้เป็นบัณฑิตได้ไม่นาน ความทรงจำในจิตวิญญาณยังไม่มั่นคงเลย แต่ท่านกลับให้พวกเขาหาผู้บำเพ็ญสำนักมารให้เจอภายในหนึ่งวัน แถมยังต้องพามาที่นี่เพื่อให้ละทิ้งความมืดหันสู่ความสว่าง ภารกิจนี้มันยากเกินไปหรือเปล่า?”