บทที่ 45: สายลับ

บทที่ 45: สายลับ

ภายนอกแดนลี้ลับ ลมภูเขาคำรามโหยหวน พาไอหนาวเย็นยะเยือกมาด้วยหลายส่วน

ผู้บำเพ็ญร่างสูงใหญ่ในชุดดำขาวผู้หนึ่ง ยืนเอามือไพล่หลัง ดวงตาอันมืดหม่นเย็นเยียบกวาดมองสามัญชนทั้งแปดที่อยู่เบื้องหน้าอย่างเย็นชา

ส่วนคนสองคนที่หายสาบสูญไปจากแดนลี้ลับ เขาไม่คิดถามไถ่แม้แต่น้อย ราวกับความเป็นความตายของพวกนั้นไม่คู่ควรให้เขาสิ้นเปลืองความสนใจแม้เพียงเศษเสี้ยว

“ได้อะไรกลับมาบ้าง?” เขาเอ่ยถามเรียบ ๆ น้ำเสียงไร้ซึ่งอารมณ์โดยสิ้นเชิง

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ศิษย์ผู้นั้นที่ได้รับเคล็ดวิชา《เคล็ดหลี่ซือ》ภาคสร้างรากฐานมา เกือบโกรธจนอยากตะโกนด่าทอออกมา

ได้อะไรกลับมางั้นหรือ? ได้บ้าอะไรเล่า!