เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 44: เศษคัมภีร์วิชา
【ร่างแยกของท่าน: หลิวชี เสียชีวิตแล้ว】
【หลิวชีเปิดเผยตัวตนในแดนลับ และถูกท่านอาจารย์สังหาร ณ ที่นั้น】
【ได้รับพรสวรรค์ “พูดมากย่อมพลาดพลั้ง”: เมื่อท่านเอ่ยปาก ผู้ฟังอาจยิ่งโกรธเกรี้ยว】
ภายในห้องลับของถ้ำพำนัก หลิวหมิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
บนใบหน้าเขาไร้ซึ่งความเสียดายแม้แต่น้อย กลับปรากฏรอยยินดีที่ยากจะข่มไว้ได้
ตายแล้ว ตายได้ดี!
การเสียสละของหลิวชี มิได้ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง
เมื่อครู่นี้เอง ในช่วงเวลาอันแสนสั้น นางได้พลิกอ่านส่วนขั้นหลอมปราณของ 《เคล็ดพิธีบทกวี》 ตั้งแต่ต้นจนจบ ทุกตัวอักษรโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว
แม้ภายนอกจะดูราวกับอ่านผ่าน ๆ จนไม่ได้จดจำสิ่งใด ทว่าหลิวหมิงซึ่งมีจิตสำนึกเชื่อมโยงกับนาง ได้ถ่ายทอดเนื้อหาทั้งหมดของคัมภีร์วิชานี้ลงในจี้หยกชิ้นหนึ่งเรียบร้อยแล้ว