ตอนที่ 5 ทัศนศึกษาฤดูใบไม้ร่วง

ตอนที่ 5 ทัศนศึกษาฤดูใบไม้ร่วง

หลังเลิกเรียน เธอเดินมุ่งหน้าไปทางโรงงานตามลำพัง ระหว่างทางเดินผ่านร้านหนังสือซินหัว จึงแวะเข้าไปดู ด้านในต่างจากร้านหนังสือในอีกหลายสิบปีข้างหน้าลิบลับ ไม่มีชั้นวางแบบเปิดโล่งให้หยิบอ่านตามใจชอบ พนักงานขายยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ และชั้นหนังสือก็อยู่หลังเคาน์เตอร์เช่นกัน

คนในร้านมีไม่มาก พนักงานขายเหลือบเห็นเธอทันที "หนูน้อย เข้ามาทำอะไรจ๊ะ"

"สวัสดีค่ะน้า หนูอยากดูว่ามีหนังสือเรียนภาษาอังกฤษบ้างไหมคะ"

ยุคนี้โรงเรียนประถมยังไม่มีวิชาภาษาอังกฤษ ต้องรอถึงมัธยมต้นถึงจะเริ่มเรียนตั้งแต่เอบีซีดี ชาติก่อนเฉิงโส่วผิงเรียนภาษาอังกฤษได้แย่มาก ตอนนั้นคิดว่าไม่สำคัญ พอไปเรียนต่อสายอาชีพยิ่งไม่ได้ใช้ ความรู้ตอนมัธยมต้นเลยคืนครูไปหมดเกลี้ยง

มารู้ทีหลังว่าไม่ว่าจะเรียนต่อหรือทำงาน การเก่งภาษาอังกฤษมีประโยชน์มากจริงๆ แต่ถึงเวลานั้นเธอก็เรียนไม่เข้าหัวเสียแล้ว

ตอนนี้บทเรียนประถมค่อนข้างง่ายสำหรับเธอ สู้เรียนล่วงหน้าไว้ก่อน พอขึ้นมัธยมต้นจะได้สบายขึ้น