กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 6 กล้องถ่ายรูปยี่ห้อไห่อัว
เฉิงโส่วผิงนึกถึงคำพูดของครูเฉินขึ้นมาได้ ที่แท้ก็เพราะห้ามแยกไปไหนคนเดียวนี่เอง ไม่อย่างนั้นเขาคงแอบวิ่งไปดูคนเดียวตั้งนานแล้ว
ไหนๆ เธอก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ไปเดินดูหอดูดาวเป็นเพื่อนเขาหน่อยก็ไม่เสียหาย ระหว่างทางจะได้ท่องตัวอักษรภาษาอังกฤษยี่สิบหกตัวไปด้วย ท่องผิดตรงไหนก็มีคนคอยแก้ให้ทันที
นี่มันครูสอนภาษาอังกฤษแบบตัวต่อตัวฟรีชัดๆ ขืนรอไปอีกสักสิบยี่สิบปี ค่าจ้างครูสอนพิเศษแบบตัวต่อตัวนี่คิดเป็นรายชั่วโมงกันเลยนะ
เมื่อเดินตามขั้นบันไดทางเดินบนเขาไปเรื่อยๆ ก็มาถึงตัวหอดูดาว บริเวณนี้พื้นที่เปิดโล่ง ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่นที่สูงกว่ามาบดบังสายตา
ด้านหน้าอาคารสีขาวมีแผ่นหินอ่อนสลักประวัติความเป็นมาและข้อมูลแนะนำตั้งอยู่
พออ่านจบ เสิ่นจี้โจวก็เริ่มเดินหาทางเข้า น่าเสียดายที่พอเดินวนรอบอาคารไปรอบหนึ่ง กลับไม่เจอประตูที่เปิดเข้าไปได้ ประตูทุกบานลงกลอนแน่นหนา แม้แต่เงาคนสักคนก็ยังไม่มี
เขาหลุบตาลงครึ่งหนึ่ง แววตาฉายความผิดหวังออกมาให้เห็น
เฉิงโส่วผิงจึงเอ่ยปลอบ "หอดูดาวเขาเอาไว้ดูดาวตอนกลางคืนนี่นา ตอนกลางวันก็ต้องไม่มีคนอยู่แล้วสิ"