ตอนที่ 7 พอร์กชอปสองชิ้น

ตอนที่ 7 พอร์กชอปสองชิ้น

อุบัติเหตุครั้งนั้นก็เกิดขึ้นแบบนี้ ชายคนนั้นทิ้งมีดกลึงที่เพิ่งติดตั้งได้ครึ่งเดียวเพื่อวิ่งไปรับสายโทรศัพท์

ความประมาทเลินเล่อเพียงครั้งเดียวทำให้พ่อของเธอต้องพิการตลอดชีวิต ไม่อาจกลับไปทำงานที่ตำแหน่งเดิมได้อีก พอรักษาตัวจนหายดีก็ถูกย้ายแผนกไปเป็นพนักงานดูแลห้องเก็บเครื่องมือช่าง

นับจากนั้น พ่อก็กลายเป็นคนเงียบขรึมและพูดน้อยลงไปกว่าเดิม...

เสียงพ่อเรียกขัดจังหวะความคิดขึ้น "โส่วผิง ทำไมยังไม่ไปรับน้องล่ะ"

"ตอนหนูไปถึงยังไม่เลิกเรียนเลยค่ะ เด็กๆ กำลังร้องเพลงกันอยู่ หนูก็เลยแวะมาดูว่าพ่อเลิกงานหรือยัง"

เฉิงเกิ้นเซิงหมดเวลาทำงานพอดี "ไปเถอะ ไปรับหงหงกัน"

"ค่ะ" เฉิงโส่วผิงยื่นมือไปคล้องแขนพ่อ "พ่อคะ รับน้องเสร็จแล้วรีบไปกินข้าวกันเถอะ ตอนนั่งรถหนูกลัวเมารถเลยไม่กล้ากินอะไร ตอนนี้หิวจนไส้จะกิ่วแล้ว"

เฉิงเกิ้นเซิงประหลาดใจเล็กน้อย ปกติลูกสาวจะสนิทกับแม่มากกว่า มักจะควงแขนออดอ้อนแม่หรือเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ฟังแบบนี้บ่อยๆ

แต่การเดินคล้องแขนเขาแล้วคุยอย่างสนิทสนมแบบนี้ เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก