ตอนที่ 3 จดหมายสำนึกผิด

ตอนที่ 3 จดหมายสำนึกผิด

เฉิงโส่วผิงจำวันนั้นได้แม่นยำไม่มีวันลืม

หลังเลิกเรียน เธอมุ่งหน้าไปโรงงานเหมือนเคย เอ่ยทักทายคุณลุงยามหน้าประตูตามปกติ ทว่าคุณลุงยามไม่ได้ยิ้มแย้มพยักหน้ารับอย่างทุกที สีหน้ากลับเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ลุงบอกเธอว่าพ่อได้รับบาดเจ็บ ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลไปแล้ว

หัวใจของเธอเต้นระทึกด้วยความตื่นตระหนก ทำอะไรไม่ถูก ลุงยามถอนหายใจยาว พลางบอกให้เธอไปรับน้องชายกลับบ้านก่อน ทางโรงงานจะจัดการเรื่องการรักษาของพ่อ และจะดูแลความเป็นอยู่ของสองพี่น้องอย่างดี ไม่ต้องกังวล

สามวันต่อมา ทางโรงงานส่งคนมารับสองพี่น้องไปโรงพยาบาล เธอเห็นพ่อนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าซีดเซียว มือขวาทั้งหมดถูกพันผ้าพันแผลไว้อย่างหนาแน่น

ตอนนั้นเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิ้วโป้งและนิ้วชี้ของพ่อถูกตัดทิ้งไปแล้ว

พ่อยังคงฝืนยิ้มให้ทั้งสองคน ถามไถ่ว่าหลายวันนี้กินข้าวกันอย่างไร ไปโรงเรียนเรียบร้อยดีไหม

จนกระทั่งภายหลังเธอถึงได้รู้ว่า วันนั้นมีคนงานทำผิดกฎระเบียบ ติดตั้งมีดกลึงไม่เรียบร้อยแล้วเดินหนีไป พ่อไม่รู้เรื่อง พอเปิดเครื่องจักร มีดกลึงจึงกระแทกเข้ากับชิ้นงานจนหลุดกระเด็นออกมา ตัดนิ้วมือของพ่อขาดสะบั้น

……