ตอนที่ 2 ขนมปังกรอบว่านเหนียนชิง

ตอนที่ 2 ขนมปังกรอบว่านเหนียนชิง

ไช่หลินหลิงเดินไปลบกระดานดำแล้ว เด็กผู้ชายที่นั่งข้างหน้าเฉิงโส่วผิงก็ไม่อยู่ที่โต๊ะเช่นกัน

กล่องสังกะสีใบเล็กนี้ นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครวางไว้ได้อีก

เฉิงโส่วผิงคิดอยู่นาน สองจิตสองใจก็นึกชื่อเพื่อนร่วมชั้นคนข้างหน้าไม่ออกเสียที

ด้วยความอยากรู้ เธอจึงหยิบกล่องสังกะสีขึ้นมาเปิดดู

กลิ่นหอมฟุ้งของต้นหอมผสมความหวานมันของเนยลอยแตะจมูกทันที

ข้างในกล่องเรียงรายไปด้วยแผ่นกลมสีเหลืองทองอย่างเป็นระเบียบ

บิสกิตว่านเหนียนชิง!

เฉิงโส่วผิงกลืนน้ำลายลงคออย่างห้ามไม่อยู่ รู้สึกว่าท้องไส้เริ่มประท้วงขึ้นมาอีกระลอก เธอรีบหยิบขนมปังกรอบออกมาสามชิ้น ยัดเข้าปากไปหนึ่งชิ้น ก่อนจะปิดฝากล่องแล้วยื่นคืนให้โต๊ะข้างหน้า

"ขอบใจนะ เอ่อ... นาย" เธอยังนึกชื่อเขาไม่ออกอยู่ดี