กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 1 ท้องร้องประท้วง
หัวอกบีบรัดอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดแล่นริ้วราวกับกระแสไฟฟ้าช็อตกระจายไปทั่วอกข้างซ้าย ทว่าร่างกายกลับแข็งทื่อจนขยับไม่ได้ แม้แต่จะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียงเพื่อโทรขอความช่วยเหลือก็ยังทำไม่ไหว
ในยามที่สติเริ่มเลือนรางลงทีละน้อย เฉิงโส่วผิงกลับไม่รู้สึกตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวเลยสักนิด ตรงกันข้าม เธอกลับรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด
จบๆ ไปเสียได้ก็ดี...
...
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเพดานสีขาวสะอาดตา ความเจ็บปวดชาหนึบที่หน้าอกมลายหายไปสิ้น
ถูกพาตัวส่งโรงพยาบาลแล้วงั้นหรือ
เธอหันมองไปรอบตัว ที่นี่เป็นห้องแคบๆ ขนาดไม่ถึงสิบตารางเมตร ตกแต่งอย่างเรียบง่ายทว่าค่อนข้างรก
นอกจากเตียงที่เธอนอนอยู่นี้ อีกฟากหนึ่งของห้องตรงข้างประตูก็มีเตียงเล็กๆ ตั้งอยู่อีกหลัง ผ้าห่มม้วนกองระเกะระกะอยู่ตรงปลายเตียง ปลอกผ้าห่มสีซีดจางจนดูไม่ออกว่าเดิมทีเป็นสีหรือลวดลายใด
ระหว่างเตียงทั้งสองหลังมีตู้เสื้อผ้าไม้หลังใหญ่ตั้งอยู่ สีน้ำมันสีเหลืองหม่นบนบานประตูไม้เริ่มลอกร่อนหลุดเป็นแผ่น