เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 210 แซ่เดิมคือก้วน!
หลังจากไป๋อันกั๋วเล่าตำนานการตกปลาไม่เคยมือเปล่าที่แม่น้ำหวงผู่ซ้ำไปซ้ำมาราวๆ สามรอบ
ในที่สุดเขาก็หยุดลงเสียที
ส่วนอู่เต้าในเวลานี้ใจลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้ว กำลังขบคิดว่าถุงน่องดำจะช่วยขับเรียวขาให้ดูเพรียวยาว หรือถุงน่องขาวจะดูเจริญหูเจริญตากว่ากัน เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความสุขช่วงล่างของตน ในฐานะคนปกติที่ชาติก่อนเคยผ่านการประเคนสุนทรียะสารพัดรูปแบบมาแล้ว ในเรื่องพรรค์นั้นอู่เต้ามีลูกเล่นแพรวพราวไม่น้อยเลยทีเดียว
"ไม่เลวนี่ ความอดทนใช้ได้เลย"
ไป๋อันกั๋วที่ดูไม่ออกว่าอู่เต้ากำลังแอบใจลอยเอ่ยชมอย่างพึงพอใจ
"ขอบคุณสำหรับคำชมครับนายกองไป๋"
"หรือว่านายจะฟังอีกสักรอบดี..."
"อะไรนะครับ เขตพื้นที่รับผิดชอบของผมเหรอ ไม่มีปัญหาครับ ซินจั๋วจะทุ่มสุดกำลัง ไม่ทำให้หอปราบยุทธ์ต้องเสียหน้าแน่นอน!" อู่เต้ารีบขึ้นเสียงดัง กลบข้อเสนอของไป๋อันกั๋วที่ยังคงค้างคาอารมณ์อยู่อย่างรวดเร็ว
ไป๋อันกั๋วกลับยิ้มอย่างเข้าใจ