เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 202 เผยไต๋
เมื่อข้าราชการอย่างอู่เต้าปรากฏตัว กลิ่นอายความยโสโอหังอันเข้มข้นก็แผ่กระจายออกมาทันที ใครเห็นเข้าก็ไม่มีทางคิดว่าเขาเป็นขุนนางที่ดี มองมุมไหนก็เหมือนพวกเดียวกับนายท่านหวงชัดๆ นี่คงไม่ได้มาเป็นแบ็กให้นายท่านหวงหรอกนะ
เพียงไม่กี่คำก็สั่งให้ซ่งเส้าแก้เชือกให้นายท่านหวง
แถมยังเจือแววตำหนิติเตียนอยู่กลายๆ
ครอบครัวของนายท่านหวงที่ถูกแดดแผดเผาจนสะบักสะบอมแทบหมดสติ อดไม่ได้ที่จะซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลพรากต่อนายกองผู้เข้ามาคลี่คลายสถานการณ์คนนี้ แม้พวกเขาจะไม่รู้จักอู่เต้า และคนในที่นั้นก็ยังไม่มีใครเอ่ยถามชื่อแซ่ของอู่เต้า แต่ภายใต้อิทธิพลของอภิญญาเบิกคลังของซ่งเส้า คนตระกูลหวงที่อารมณ์เหวี่ยงขึ้นลงอย่างรุนแรงจึงมองว่าอู่เต้าเป็นผู้ช่วยชีวิตเพียงหนึ่งเดียวไปโดยปริยาย
"ในเมื่อท่านนายกองเป็นฝ่ายเอ่ยปาก เช่นนั้นก็ย่อมต้องแก้เชือก พาตัวเข้าไปสอบสวนข้างในอย่างละเอียด"
ดูเหมือนซ่งเส้าจะยอมลงให้ และให้ความร่วมมือกับอู่เต้าไปตามน้ำ
สองคนนี้รู้ใจและเข้าขากันอยู่ไม่น้อย
ที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากโดนสังคมสั่งสอนอย่างสาสม ซ่งเส้าที่ตั้งหน้าตั้งตาจะล้างแค้นให้ซ่งอวิ๋นผู้เป็นพี่สาวก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด การรู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาวคือเครื่องหมายที่ชัดเจนที่สุด
"ใต้เท้า ช่วยให้ความเป็นธรรมกับพวกเราด้วยเถอะครับ!"