เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 201 ขุนนางสุนัข
บนโลกใบนี้ สิ่งที่เรียกว่าความทุกข์ยากเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และเมื่อเผชิญกับมันโดยไร้ทางเลือก ก็ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมเพื่ออดทนก้าวข้ามมันไป ทว่าในกระบวนการของการอดทนฟันฝ่านั้น ความทุกข์ยากไม่ได้มีค่าคู่ควรแก่การสรรเสริญ สิ่งที่คู่ควรแก่การยกย่องสรรเสริญคือจิตวิญญาณอันแข็งแกร่ง คือความทรหดอดทนที่หยั่งรากลึกราวกับฝังลงในผืนแผ่นดินต่างหาก
มันคือความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวในทำนองว่า ต่อให้ไอ้ฟ้าบัดซบจะกลั่นแกล้งยังไง กูคนนี้ก็ต้องมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้
นี่คือพลังแห่งจิตวิญญาณอันทรงพลังอย่างยิ่ง
มีคนบางกลุ่มสังเกตเห็นพลังนี้
จนเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
เพราะความทุกข์ยากไม่ได้เกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติเสียทั้งหมด บางทีชีวิตของบางคนเดิมทีอาจไม่ต้องลำบากถึงเพียงนี้ เพียงแต่เป็นเพราะพวกท่านขุนนางผู้ดีรู้สึกว่าพวกเขาไม่ควรกินอิ่มเกินไป หรือไม่คู่ควรแก่การเล่าเรียน หรือหากเลี้ยงไม่ไหวก็สมควรจับกดน้ำให้ตาย ความทุกข์ยากเหล่านี้อาจถูกคนอื่นยัดเยียดใส่ตัวมนุษย์ด้วยกันไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม จนบีบให้พวกเขาต้องก้มหัวยอมจำนนกลายเป็นวัวเป็นม้า
หากวันหนึ่งพวกเขารู้แจ้งเห็นจริงถึงปัญหานี้ขึ้นมา