เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 203 สมุดรายนาม
"สมุดรายนามเหรอ นายดูแล้วจัดการเองเลยก็สิ้นเรื่อง"
ในหัวของอู่เต้าตอนนี้มีแต่เรื่องเบาะแสภูตผีปีศาจที่ขาดตอนไป เขากำลังคิดว่าจะหารือกับผู้บังคับบัญชาอย่างไรดี เผื่อจะมีเอกสารข้อมูลอะไรพอให้ตามสืบต่อได้ จึงไม่ได้ใส่ใจคำพูดของซ่งเส้าสักเท่าไร
ก็แค่สมุดรายนามของเมืองเล็กๆ
ย่อมไม่สลักสำคัญอะไรอยู่แล้ว
พูดจบเขาก็ก้าวเดินออกไปได้ระยะหนึ่งแล้ว เขายังต้องเขียนรายงานอีก ซึ่งนี่แหละคือสิ่งที่น่ารำคาญที่สุด รายงานแต่ละฉบับทั้งยุ่งยากและจุกจิก! และสำหรับคนสมองกล้ามอย่างอู่เต้า ให้มานั่งเขียนอะไรพรรค์นี้ เขายอมไปสู้รบตบมือกับใครสักคนให้ดุเดือดเลือดพล่านยังดีเสียกว่า งานเฮงซวยพวกนี้เขาจึงมักโยนให้เหมยฟูจื่อเป็นคนจัดการ
เพราะปลายปากกาของเหมยไจซิงนับว่ายอดเยี่ยมจริงๆ
เรื่องเขียนรายงานนี่จัดว่าไร้เทียมทาน
ตอนนี้เหมยฟูจื่อไม่ได้อยู่ข้างกาย แล้วก็เกรงใจเกินกว่าจะรบกวนพ่อตาให้ช่วยบอกปากเปล่า อู่เต้าจึงได้แต่กัดฟันลงมือเขียนเอง เขาสาบานเลยว่า จะต้องเขียนลงไปในรายงานให้ได้ว่า แม่มันเถอะ ก็แค่กูขัดหูขัดตาพวกมัน อยากฆ่าให้ตายชัก
ซ่งเส้าเห็นแบบนั้นก็ได้แต่คิดว่าจะจัดการเอง เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ