เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 166 ถูกหมายตา
"อ๊ากกก" หุ่นกระดาษที่กำลังดิ้นรนทุรนทุรายดูราวกับหญิงสาวผู้อ่อนแอไร้ทางสู้
หลังถูกอู่เต้าคว้าจับไว้และบีบลำคอด้วยมือข้างเดียว เกราะแท้อิ้งหลงบนมือก็ปรากฏประกายวูบวาบ เผาทำลายเปลือกนอกที่ปลอมแปลงไว้ของมันจนวอดวายในชั่วพริบตา ปราณเลือดอันน่าสะพรึงกลัวและเปี่ยมพลังของนักยุทธ์บดขยี้ปราณหยินทั้งหมดที่พยายามจะปะทุขึ้นมาจนแหลกสลาย หุ่นกระดาษดวงกุดตัวนี้ยังไม่ทันได้แผลงฤทธิ์ใด ๆ ก็ถูกอู่เต้าบดขยี้พลังจนสิ้นซาก!
เมื่อโฉมหน้าที่แท้จริงของหุ่นกระดาษปรากฏออกมา
พวกบ่าวไพร่และคนรับใช้ในคฤหาสน์สกุลเสิ่นต่างตกใจจนหน้าซีดเผือด
ใครเล่าจะไปคิดว่า คนที่ใช้ชีวิตกินอยู่หลับนอนร่วมกันทั้งวันทั้งคืน กลับไม่ใช่คนจริง ๆ แต่เป็นปีศาจที่ทำจากกระดาษ!
"ดูท่าจะเคยกินคนมาแล้ว ถึงได้ทนไฟขนาดนี้"
อู่เต้าล็อกจับหุ่นกระดาษตัวนี้เอาไว้ สัมผัสถึงมันที่กำลังดิ้นรนอย่างทรมานอย่างละเอียด ก่อนจะเอ่ยข้อสรุปที่ชวนให้ขนหัวลุกยิ่งกว่าเดิมออกมา