เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 152 ภูตผีปีศาจ
ถึงอย่างไรบรรพบุรุษของจางเถียโข่วก็เคยรุ่งเรืองมาก่อน แม้การสืบทอดจะขาดตอนไปแล้ว แต่ความรู้ที่บอกเล่าปากต่อปากก็ทำให้เขามีวิสัยทัศน์กว้างไกลและเจนโลก ยิ่งไปกว่านั้นตัวเขาเองยังร่อนเร่ขึ้นเหนือล่องใต้ในอวิ๋นโจวมานานหลายสิบปี
ดังนั้นเมื่อข้อมูลที่ไป๋ซืออวี๋แชร์มาถึงมือเขา
และเตือนเทพพยากรณ์ว่าเรื่องต่อไปของอู่เต้านั้นสำคัญอย่างยิ่ง
เทพพยากรณ์ที่เพิ่งถอนตัวจากความคลั่งไคล้ในการศึกษากำไลล่ามมังกรก็พบความผิดปกติทันที จึงรีบมาเตือนอู่เต้าถึงที่พักกลางดึก
ที่นั่นเป็นค่ายกลมาตรวัดปฐพีชีพจรมังกร
พอดีว่ามีแขนงชีพจรมังกรใต้ดินสายมังกรซ่อนกายไหลผ่านคฤหาสน์อัปมงคลแห่งนี้ แล้วเลี้ยวลัดเลาะตามทางน้ำหวงผู่เป็นรูปตัวเอส ไหลตรงออกสู่ทะเล เดิมทีสถานที่แห่งนี้ควรจะเอื้อประโยชน์ให้แก่เจ้าของคฤหาสน์ ทว่าหลังจากถูกผู้ไม่หวังดีดัดแปลงช่วงชิงไป ก็กลายเป็นค่ายกลมังกรย้อนศรช่วงชิงโชควาสนา
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมใครเข้าไปถึงต้องซวยกันหมด
เพราะถูกชีพจรมังกรพัดพากลืนกิน โชควาสนาจึงถูกฉกชิงไปจนสิ้น
ตามภาพที่ปรากฏบนกำไลล่ามมังกร หลังจากโชควาสนาเหล่านี้ถูกสูบไปแล้ว ก็ไหลไปตามทิศทางของมาตรวัดปฐพี และสุดท้ายไปรวมกันอยู่ที่แห่งเดียว นั่นคือหอดาบคลั่งที่ตระกูลจั่วสร้างขึ้น มันเป็นอาคารแลนด์มาร์กที่มีรูปทรงแปลกประหลาดอย่างยิ่ง และยังเป็นตึกระฟ้าที่สร้างขึ้นเพื่อจั่วขวางโดยเฉพาะ