เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 151 คฤหาสน์หยิน
"นี่นาย..."
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู อู่เต้าก็เห็นจั่วเชียนเชียนรูปร่างผอมกะทัดรัด
เมื่อเธอเห็นอู่เต้าก้มหน้าด้วยสีหน้าจนปัญญา แถมในมือยังถือใบคำร้องอยู่หนึ่งใบ ก็เดาต้นสายปลายเหตุคร่าวๆ ได้ทันที เพราะอย่างไรเสียเล่ห์เหลี่ยมการขุดหลุมดักคนพวกนี้ก็พลิกแพลงพันล้านตลบ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่พ้นหลักการเดิม นั่นคือล่อให้คนทำผิดพลาดจนงงงวยแล้วสะดุดล้มลงหลุมไปเอง ซึ่งอู่เต้าก็ตกลงไปในหลุมนั้นเข้าให้แล้ว
รู้ดีว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะพูดคุยกันได้
จั่วเชียนเชียนจึงไม่สนใจอะไรอื่น รีบดึงตัวเพื่อนดื่มที่รู้จักกันแบบผิวเผินคนนี้ไปยังมุมสวนอันเงียบสงบ
"อู่ซินจั๋ว นายโง่หรือเปล่าเนี่ย หลุมเห็นชัดโต้งๆ ขนาดนี้ยังจะกระโดดลงไปอีกเหรอ"
"ผู้บังคับบัญชามีคำสั่ง อีกทั้งมีผลงานเป็นแรงขับเคลื่อน อย่างไรก็ต้องขอลองสู้ดูสักตั้ง"
อู่เต้าทำท่าทางเหมือนหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก
จั่วเชียนเชียนแทบจะกลอกตาบนขึ้นไปถึงกลุ่มดาวกระบวยเหนืออยู่แล้ว