0105 บทที่ 105 บุกสำนักยมโลก

บทที่ 105 บุกสำนักยมโลก

ในเมื่อเป็นการลงไปในปรโลก ก็ไม่อาจล่วงล้ำข้ามเขตแดนได้

เจิ้งหยางจื่อมีสีหน้าเคร่งขรึม เอ่ยอธิบายอย่างช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ

สิ่งที่เรียกว่าปรโลกนั้น สามารถมองได้ว่าเป็นอีกโลกหนึ่งที่ดำรงอยู่คู่ขนานกับแดนมนุษย์ โลกใบนี้คงอยู่มาแต่โบราณกาล มีมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเหยียนและหวงปกครองเสินโจว ซ้ำยังผ่านกาลเวลาผันแปรและวิวัฒนาการมายาวนานนับพันปี!

และในห้วงเวลาหลายพันปีนี้

อารมณ์ด้านลบอันนับไม่ถ้วนได้ถูกดินเหลืองและเก้าธารน้ำพุดึงดูดให้ร่วงหล่นตกตะกอนสู่ปรโลก จนก่อกำเนิดเป็นโลกที่แปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง นามของเก้าบาดาลจึงมีที่มาจากตรงนี้ ปรโลกเก้าบาดาล ดินเหลืองเก้าธารน้ำพุ ยิ่งลึกลงไปเบื้องล่าง สิ่งที่ถูกสะกดจองจำเอาไว้ก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัว จากอดีตจวบจนปัจจุบัน ไม่เคยมีใครกล้าพูดได้เต็มปากว่าหยั่งรู้เก้าบาดาลจนหมดสิ้น หรือท่องไปทั่วยมโลกแล้ว

กระทั่งเซียนเดินดินที่ดำรงอยู่ในตำนาน ก็ยังมีบันทึกว่าเคยดำดิ่งลึกสู่เก้าบาดาลแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลย

ดังนั้นพอถึงเวลาลงไปในปรโลก

เจิ้งหยางจื่อจึงเตือนทุกคนอย่างจริงจังว่า อย่าได้ปล่อยให้ไอหยินล่อลวงจิตใจจนมึนงงสะลึมสะลือแล้วก้าวล้ำออกนอกพรมแดน ร่วงหล่นสู่ก้นบึ้งของนรกอเวจีเป็นอันขาด หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้น ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ยากจะช่วยได้!