กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 104 โฉมงามผู้มั่งคั่ง (ขอบคุณรางวัลจากหัวหน้าพันธมิตร lennon)
อู่เต้าคิดมาตลอดว่าดาบเหิงเตาชีซิงยังสามารถใช้เมล็ดเคราะห์สีเทาเสริมแกร่งได้อีกครั้ง เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่พามันกลับมายังอวี้ซาน เขาเพิ่งเสริมแกร่งไปเพียงครั้งเดียว จากประสบการณ์ตอนเสริมแกร่งไท่อา ครั้งต่อไปมันน่าจะกลืนกินเมล็ดเคราะห์สีเทาได้อีก 5 แต้มถึงจะถูก
นึกไม่ถึงว่าพอลองเอาเมล็ดเคราะห์สีขาวออกมาแหย่มันเล่น
เจ้าชีซิงกลับกลืนมันลงไปตรงๆ เสียอย่างนั้น
หลังจากกลืนเมล็ดเคราะห์สีขาวลงไป จิตวิญญาณของชีซิงก็เพิ่มพูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ตัวดาบที่ตั้งตรงแผ่ความรู้สึกทำนองว่ากินอิ่มจนจุก จะนอนพัก อย่ามากวนออกมา ก่อนจะผล็อยหลับไปเพื่อย่อยสลายความเปลี่ยนแปลงนี้ ชีซิงยังไม่วายส่งอารมณ์เยาะเย้ยไปสะกิดแหย่ไท่อาเข้าทีหนึ่ง ทำเอาไท่อาถึงกับหัวฟัดหัวเหวี่ยงของขึ้นทันควัน!
เมล็ดเคราะห์ของฉัน! ของฉันนะ!
ถ้าหากไท่อาพูดได้ ป่านนี้คงคว้าคอเสื้อชีซิงมาด่ากราดไปแล้ว
ส่วนทางด้านอู่เต้าเองก็เริ่มคิดตกแล้ว
เล่มหนึ่งเป็นกระบี่สั้นอาวุธรอง อีกเล่มเป็นดาบเหิงเตาอาวุธหลัก แต้มที่ใช้เสริมแกร่งย่อมไม่จำเป็นต้องเท่ากัน
ดาบเหิงเตาที่ผ่านการเสริมแกร่งเป็นครั้งที่สองดูไม่มีความเปลี่ยนแปลงอันใดเด่นชัด ทว่าของแพงย่อมคุณภาพสูง อู่เต้ายังคงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่ซ่อนอยู่ภายใน