0106 บทที่ 106 เหนือชั้นกว่าหนึ่งก้าว

บทที่ 106 เหนือชั้นกว่าหนึ่งก้าว

"เย็ดแม่มึงเอ๊ย..."

อู่เต้าสบถเสียงต่ำ เขารู้ตัวทันทีว่าต้องโดนเจิ้งหยางจื่อเล่นงานเข้าให้แล้ว

ภูตผีตรงหน้าไม่มีกลิ่นอายธูปเทียนสักนิดเดียว

กลับมีกลิ่นอายความตายอันเยียบเย็นเข้มข้นอย่างยิ่ง ราวกับถูกฝังอยู่ใต้ก้นแม่น้ำฮวงโห แช่อยู่ในนั้นไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปี ก่อนจะถูกกระชากขึ้นมาจากโคลนตมเน่า พอโผล่ออกมาก็แผ่ไอปราณมรณะและไอพยาบาทเสียดฟ้า ไร้ซึ่งสติปัญญาโดยสิ้นเชิง เป็นเพียงก้อนรวมตัวของไอหยินอันอัปลักษณ์เท่านั้น

นกกระเรียนกระดาษที่เจิ้งหยางจื่อควบคุมอยู่แสดงท่าทางกระอักกระอ่วนออกมาเล็กน้อย

จากนั้นจิตรับรู้ของเขาก็ส่งข่าวสารมา

นี่ไม่ใช่ภูตผีเทพเจ้า แต่เป็นตัวประหลาด

พูดให้ชัดคือมันเป็นตัวประหลาดที่เจิ้งหยางจื่อบังเอิญพ่วงติดขึ้นมาจากชีพจรตาน้ำ ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้ตัวนี้ถูกฝังอยู่ในชีพจรตาน้ำของศาลหลักเมืองมากี่ปีแล้ว จนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับผืนพสุธาปรโลก ตอนแรกเจิ้งหยางจื่อก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นมัน

จนกระทั่งเขาร่ายหมอกและแผ่จิตรับรู้ออกไป ถึงได้พบความผิดปกติ