กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 90 เสียงวิพากษ์วิจารณ์
กิจกรรมบันเทิงในยุคนี้มีไม่มากนัก
ดังนั้นพอแวดวงยุทธภพมีเรื่องสนุกอะไรขึ้นมา มันจึงแพร่สะพัดไปตามตรอกซอกซอยและท้องถนนอย่างรวดเร็ว เพื่อตอบสนองความบันเทิงใจของผู้คนหลังจากตรากตรำทำงานหนักในแต่ละวัน
วันนี้ ณ ร้านอาหารเช้าแห่งหนึ่งใกล้สำนักยุทธ์หุยเฟิง
เสมียนประจำโต๊ะที่มีเงินเก็บติดกระเป๋าอยู่บ้างสองสามคน สั่งซาลาเปา น้ำเต้าหู้ และปาท่องโก๋มานั่งกินก่อนเข้างาน พลางวิพากษ์วิจารณ์ถึงความระส่ำระสายในยุทธภพที่เกิดขึ้นในอวี้ซานช่วงสองสามวันมานี้อย่างออกรส
เวลานี้ในร้านอาหารเช้ามีคนไม่มากนัก
เสียงพูดคุยของพวกเขาย่อมดังกังวานเป็นธรรมดา ขอแค่เป็นคนช่างสังเกตตั้งใจฟังหน่อยก็ย่อมได้ยิน พอพวกเขาเปิดปากคุย ชายสองคนที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างก็เงี่ยหูฟังเงียบๆ แม้การแต่งกายจะเรียบง่ายธรรมดา ทว่าก็ยังพอดูออกว่าพวกเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์
"สำนักยุทธ์หุยเฟิงนี่ ไปไม่รอดชัวร์ๆ แล้ว"
"นั่นสิ เจ้าสำนักเหลียนก็ไม่รู้เป็นหรือตาย พี่น้องก็แตกคอกัน ลำพังพึ่งพายายเด็กเมื่อวานซืนคนเดียว ยื้อมาได้หลายวันนี้ก็ถือว่าดวงดีแล้ว"
หลายคนต่างคิดว่า กระบี่ซงซานเป็นคนรับเคราะห์แทนสำนักยุทธ์หุยเฟิง