0089 บทที่ 89 บีบคั้น

บทที่ 89 บีบคั้น

เส้นทางแห่งวิถียุทธ์สายนี้ไม่ได้เดินกันได้ง่ายๆ เลย!

หากพลั้งเผลอแม้เพียงนิดก็ถึงคราวตัวตายวิถีดับ ทั้งเคล็ดวิชา ทรัพย์สิน ถิ่นฐาน และสหายร่วมทางล้วนต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง ต่อให้ต้องไปแก่งแย่งอะไร การมีเพื่อนฝูงที่มีฝีมือไม่ธรรมดาก็ยังดีกว่าสู้เพียงลำพังอยู่เสมอ

ตัวอู่เต้าที่เป็นถึงขั้นเบิกคลังทั้งที่ยังไร้หัวโขนตำแหน่งนั้น ลำพังตัวเขาเองก็มีมูลค่ามหาศาลอยู่แล้ว ซึ่งเป่ยเฉินก็ไม่ได้ปิดบังและชี้ประเด็นนี้ออกมาตรงๆ

การต้อนรับขับสู้ในครั้งนี้ก็เพื่อเลี้ยงต้อนรับอู่เต้า

เป่ยเฉินรู้ดีว่าเขากำลังรีบกลับอวี้ซาน พอกินข้าวเสร็จจึงไม่ได้รั้งตัวไว้ต่อ ไม่ได้พูดทำนองว่าจะพาอู่เต้าไปสัมผัสว่าหอนางโลมของกูเฉิงนั้นเย้ายวนใจเพียงใด หรือพาไปลองบอร์ดเกมสุดหรูตัวใหม่ที่สำนักสรรพวิชาเพิ่งปล่อยออกมา หากแต่จัดแจงรถยนต์ไปส่งอู่เต้าถึงสถานีรถไฟอย่างใส่ใจ แถมยังส่งตรงขึ้นตู้โดยสารชั้นหนึ่งอีกด้วย

นายกองเป่ยเฉินยังได้บอกกล่าวอย่างหวังดีอีกว่า

แม้ว่าอู่เต้าจะไม่ต้องกังวลเรื่องโจรดักปล้นตามทาง แต่หากมีแมลงวันมาคอยกวนใจก็น่ารำคาญอยู่ดี เวลาเดินทางข้างนอก การมีสัญลักษณ์บ่งบอกฐานะติดตัวไว้บ้างย่อมช่วยปัดเป่าปัญหาหยุมหยิมไปได้ไม่น้อย

หากคิดจะปลอมตัวเป็นสามัญชน

ก็ยังมีลู่ทางและลูกเล่นอยู่อีกมาก