กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 38 ไร้หวาดหวั่น
ในเวลานี้ผีตุลาการบู๊เหมือนเสือเจอท้องฟ้า มืดแปดด้านไม่รู้จะลงเขี้ยวตรงไหนดี
คนตรงหน้านี้เลือดลมแข็งแกร่งประหนึ่งเตาไฟลุกโชน หากบุ่มบ่ามลงปากกัดก็กลัวจะลวกตัวเอง แต่จะปล่อยไปก็เสียดายเหยื่อสดที่เปี่ยมด้วยไอหยางและพลังชีวิตเข้มข้น
อันที่จริงเลือดลมของผู้ฝึกยุทธ์นั้นสร้างความยำเกรงแก่พวกภูตผีปีศาจได้มากกว่าผลลัพธ์ที่แท้จริง เพราะหากเป็นผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาทั่วไป พวกมันย่อมมีสารพัดวิธีในการทำให้จิตวิญญาณแปดเปื้อน ทำลายสังขาร บั่นทอนประสาทสัมผัสทั้งหก จนผู้ฝึกยุทธ์ต้องเหนื่อยล้าวิ่งวุ่น เลือดลมเหือดแห้ง และสุดท้ายก็กลายเป็นอาหารอันโอชะ
ทว่าทั้งหมดนี้ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าภูตผีปีศาจอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดี และเป็นข้อได้เปรียบตามธรรมชาติก่อนที่ผู้ฝึกยุทธ์จะก้าวข้ามสู่ขั้นเบิกคลังเท่านั้น