กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 39 วิ่งมาราธอน
ตูม!!!
เสียงอากาศระเบิดสะท้านฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวดังกึกก้องบาดแก้วหูขึ้นอีกครา แทรกด้วยเสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราดของผู้ฝึกยุทธ์ที่เป็นมนุษย์ แต่ถึงกระนั้นก็มิอาจกลบเสียงหวีดหวิวของลมหยินอันเยียบเย็นเสียดกระดูกที่กวาดซัดเข้ามาได้!
ไอเย็นยะเยือกชวนขวัญผวาหอบเอาเสียงคร่ำครวญเจ็บปวดทรมานมานับไม่ถ้วน ราวกับมีผู้บริสุทธิ์ที่ตายอย่างอยุติธรรมนับสิบๆ คนกำลังกระซิบกระซาบด้วยความเคียดแค้นสิ้นหวัง วิงวอนต่อทวยเทพทั่วฟ้าดินว่าขอให้มีใครสักคนมาช่วยปลดปล่อยพวกเขาให้พ้นจากการทรมานหลังความตายอันไร้ที่สิ้นสุดนี้ หลุดพ้นจากการเป็นดั่งสารอาหารที่ถูกรีดเค้นไอปองร้ายอันคุกรุ่นด้วยความชิงชังออกมาไม่หยุดหย่อน!
นั่นไม่ใช่ภาพหลอน