เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 ระเบียบวิธีและหมากการเดินของอี้หยาง
โหวหลินชะงักงันไป ไม่ได้เอ่ยคำใด เขาเอื้อมมือไปหยิบถ้วยชาข้างกายขึ้นมาเป่าเบาๆ จิบไปคำหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา "ซื้อกลับคืนมางั้นเหรอ..."
ชั่วขณะหนึ่ง เขาเกือบจะคิดว่าตนเองฟังผิดไป หรือเข้าใจความหมายคลาดเคลื่อน จึงจำเป็นต้องจิบน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์และจัดระเบียบความคิด ครั้นเห็นสีหน้าที่จริงจังถึงเพียงนี้ของอี้หยาง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย เขาตระหนักดีว่าอี้หยางไม่มีทางพูดอะไรลอยๆ ไร้เป้าหมาย เพียงแต่ยามนี้อีกฝ่ายกลับเสนอขึ้นมาอย่างสุขุมเยือกเย็น ใช้คำว่า "ซื้อกลับคืนมา" เพียงไม่กี่คำก็รวบรัดขั้นตอนทั้งหมด เรื่องนี้ดูอย่างไรก็ช่างน่าขันและเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ
หลังจากตั้งสติให้สงบลงได้บ้าง โหวหลินก็วางถ้วยชาลงแล้วเอ่ยถาม "ความหมายโดยละเอียดคืออะไรกันแน่?"
อี้หยางเห็นว่าโหวหลินยังคงรักษาความสุขุมไว้ได้ ในใจก็รู้สึกขบขันอยู่บ้าง ดูท่าประสบการณ์ในครั้งนี้จะทำให้เขาถ่อมตัวลงไปไม่น้อย ทั้งยังสามารถมองเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างเป็นกลางและรอบด้านยิ่งขึ้น เขาขยับเก้าอี้เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "แน่นอนครับ การซื้อกลับคืนมาอาจจะสรุปได้ด้วยคำพูดสั้นๆ ทว่ากระบวนการทั้งหมด ค่อนข้างซับซ้อนอยู่พอสมควร..."
"ผมอ่าน 《สรรนิพนธ์เหมาเจ๋อตง》 มาโดยตลอด ระเบียบวิธีในนั้นบังเอิญสามารถนำมาคลี่คลายสถานการณ์ตรงหน้านี้ได้พอดีครับ"