เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391 การตัดสินใจครั้งสำคัญ
ในรั้วมหาวิทยาลัยยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเท่าใดนัก ทว่าวันเวลากลับหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนที่เดินทางกลับมายังเมืองฮั่นหนิงก็ล่วงเลยเดือนมิถุนายนไปแล้ว ห่างจากช่วงเวลาที่อาคารพาณิชย์พลาซ่าของโหวหลินเปิดขายไปได้สี่ถึงห้าเดือน
ยามที่เดินทางถึงสนามบิน ด้านนอกสายฝนกำลังโปรยปรายลงมา
เจียงหลี่หลี่มารับอี้หยาง เธอมองออกว่าอารมณ์ของเขาไม่ได้ร่าเริงแจ่มใสนัก จึงไม่ได้เข้าไปแหย่เย้าเล่นเหมือนทุกครั้ง ทว่ากลับยืนอยู่ตรงหน้าเขาเงียบๆ ช่วยเขาจัดระเบียบเสื้อผ้าให้เรียบร้อย พลางเอ่ยถามว่า "ต่อไปจะทำอะไรดีจ๊ะ?"
อี้หยางคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า "กลับชิงเหอสักรอบเถอะครับ ผมอยากไปไหว้สุสานหน่อย"
เจียงหลี่หลี่รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง สัมผัสได้ว่าในแววตาของอี้หยางดูเหมือนจะกักเก็บความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ เธอพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย "จ้ะ แต่วันนี้ฉันไม่ได้ขับรถของคุณแม่มานะ"
อี้หยางยิ้ม "ผมชอบรถโฟล์กเต่าของพี่สาวครับ เพราะในรถมีกลิ่นอายของพี่อยู่"
"ปากหวานจริงนะ" เจียงหลี่หลี่หลุดหัวเราะออกมาเช่นกัน
เจียงหลี่หลี่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ รับฟังอี้หยางเล่าเรื่องราวในอดีตเกี่ยวกับคุณพ่อของเขาอีกครั้ง รวมถึงเรื่องราวของตระกูลอี้ ไม่มีความแค้นเคืองขัดแย้งอันใด ล้วนเป็นเรื่องราวเรียบง่ายอบอุ่นในชีวิตประจำวัน ฟังดูแล้วกลับชวนให้ซาบซึ้งใจยิ่งนัก