เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 โชคร้ายอาจกลายเป็นดี
"เอ๊ะ? คุณเลี้ยงปลาด้วยเหรอเนี่ย?"
คดีความในมือสิ้นสุดลงชั่วคราว เจียงซ่งคุณพ่อของเจียงหลี่หลี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขานั่งอยู่บนโซฟาใช้แท็บเล็ตเลื่อนดูข่าวสาร จู่ๆ ก็สังเกตเห็นตู้ปลาวางอยู่บนตู้วางโทรทัศน์ ข้างในมีลูกปลาตัวเล็กๆ สองสามตัวกำลังแหวกว่ายอย่างสบายอารมณ์ เขาจึงเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ พลางวางแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ลงและถอดแว่นสายตาออก ในจังหวะนั้นหวังฮวาเหมยก็ยกชาร้อนและจานผลไม้เข้ามาเสิร์ฟอย่างเอาอกเอาใจ
"ลูกปลาพวกนั้นน่ะเหรอ? ของลูกสาวสุดที่รักของคุณนั่นแหละ"
"ทำไมจู่ๆ ถึงนึกอยากเลี้ยงปลาขึ้นมาล่ะ?"
"ไม่รู้สิ นึกอยากเลี้ยงก็เลี้ยงล่ะมั้ง"
"แล้วทำไมเอามาเลี้ยงที่นี่ล่ะ?"
"บอกว่าให้ฉันช่วยดูแลให้สองสามวันน่ะสิ" หวังฮวาเหมยใช้ไม้จิ้มฟันจิ้มแอปเปิลชิ้นหนึ่งส่งให้เจียงซ่ง
"อ๋อ... แล้วตัวเธอล่ะ?"
"ไม่รู้จักโทรศัพท์ไปถามไถ่เอาเองล่ะ"