เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 381 ชีวิตชนบทอันแสนรื่นรมย์ของเจียงหลี่หลี่
พวกเขาพักอาศัยอยู่ที่บ้านของลุงรองเป็นเวลาสามวัน
ชีวิตในชนบทย่อมไม่อาจเทียบเคียงกับความหลากหลายมีสีสันในมหานครได้ หากพูดให้ไพเราะหน่อยก็เรียกว่าเงียบสงบ แต่ความจริงแล้วก็คือความน่าเบื่อ สภาพอากาศภายนอกหนาวเหน็บอย่างยิ่ง ส่วนใหญ่แล้วผู้คนจึงแทบไม่มีความปรารถนาที่จะก้าวเท้าออกจากบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่เข้าสู่วันที่สอง หิมะก็เริ่มโปรยปรายลงมา แม้ในเมืองฮั่นหนิงจะไม่ค่อยมีโอกาสได้เห็นหิมะตกบ่อยนัก ทว่าเจียงหลี่หลี่ก็ไม่ถึงขั้นเป็นแม่สาวบ้านนอกที่ไม่เคยพบเคยเห็นโลก ถึงขนาดต้องวิ่งกระตู้วู้กระโดดโลดเต้นออกไปเล่นหิมะข้างนอก
หากเป็นดินแดนทางภาคเหนือก็ยังพอทำเนา เมื่อหิมะตกลงมา มักจะทับถมเป็นแผ่นหนาอยู่บนพื้นดิน เวลาเหยียบย่ำลงไปก็จะได้สัมผัสกับหิมะอันนุ่มฟู เสียงกรอบแกรบดังก้อง ขาวสะอาดหมดจดและงดงามจับตา ทั้งยังสามารถเล่นปาหิมะหรือปั้นตุ๊กตาหิมะได้อย่างเพลิดเพลิน ทว่าในพื้นที่ละติจูดปานกลางอย่างอำเภอชิงเหอ ช่วงเวลาที่หนาวที่สุดในหนึ่งวันก็เพียงพอแค่ให้หยดน้ำเกาะตัวเป็นเกล็ดหิมะเท่านั้น แต่ครั้นเมื่อพระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า หิมะที่ไม่ได้หนาอยู่แล้วก็พลันละลาย ผสมปนเปเข้ากับโคลนตมจนกลายเป็นเลนเละเทะ ทำให้ผู้คนหมดอารมณ์อยากจะออกไปเล่นสนุกโดยสิ้นเชิง