เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 งานรวมญาติประจำตระกูล
ความจริงแล้วอี้หยางรู้สึกผิดหวังอยู่บ้างเล็กน้อย ในระหว่างที่ยืนรอเจียงหลี่หลี่อาบน้ำอยู่ข้างนอก เขาก็เคยจินตนาการถึงฉากเหตุการณ์บางอย่าง เช่น เขาสามารถหาข้ออ้างเรื่องการเข้าไปเติมน้ำร้อน หรือไม่ก็ตรงไปตรงมากว่านั้นด้วยการผลักประตูเดินเข้าไปดื้อๆ อย่างไรเสียเขาก็เคยเห็นเรือนร่างของเธอมาแล้ว
ผู้ชายส่วนใหญ่ ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานในชีวิต ย่อมเคยจินตนาการถึงผู้หญิงสองประเภท คนหนึ่งบริสุทธิ์ผุดผ่อง อีกคนหนึ่งเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนใจ
ผู้หญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง ทำให้ผู้คนไม่อาจบังเกิดความคิดชั่วร้ายได้แม้แต่น้อย ส่วนผู้หญิงที่เปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนใจ เพียงแค่สบสายตาของเธอ ก็เพียงพอจะทำให้จินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปไกล
เจียงหลี่หลี่สามารถผสมผสานสองสิ่งนี้เข้าด้วยกันได้อย่างลงตัว และจุดสำคัญที่สุดก็คือ เธอเป็นคนคนเดียวกัน เมื่อคนคนเดียวสามารถเติมเต็มจินตนาการทั้งหมดของเขาได้ ยามที่ยืนรออยู่ข้างนอกแล้วปล่อยใจให้คิดฟุ้งซ่าน ภาพในหัวจึงยิ่งเตลิดเปิดเปิงเกินกว่าจินตนาการทั่วไปเสียอีก
ในที่สุดเจียงหลี่หลี่ก็อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เธอจึงเอ่ยปากเรียกให้อี้หยางเดินเข้าไป
ในเวลานี้เจียงหลี่หลี่พันผ้าขนหนูไว้รอบกาย เส้นผมยังคงเปียกชื้น ผิวพรรณส่วนที่โผล่พ้นผ้าขนหนูออกมา สัมผัสกับไอร้อนจนขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอหย่อนกายนั่งลงบนขอบเตียงแล้วเอ่ยด้วยความเขินอายว่า "ลำบากนายแย่เลยนะ"