เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369 เรื่องจิปาถะก่อนปิดเทอม และ... พบผู้ปกครอง?
นับตั้งแต่เทศกาลนักศึกษาผ่านพ้นไป แม้จะมีความชื่นชมซึ่งกันและกัน ทว่าจ้าวผิงรู้สึกว่าตนเองอยู่ชั้นปีที่สามแล้ว อีกทั้งไม่ได้เข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยน เวลาในมหาวิทยาลัยจึงค่อนข้างว่างเว้น ส่วนอี้หยางอยู่ชั้นปีที่หนึ่ง กำลังเป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายที่สุด ทั้งสองคนจึงเป็นเพียงคนรู้จักที่พยักหน้าทักทายกันโดยแทบไม่มีโอกาสได้คุยกันต่อหน้า แม้จะมีใจอยากผูกมิตร ทว่ากลับไม่มีจังหวะโอกาสที่เหมาะสม และการจะให้เขาเป็นฝ่ายเข้าไปทักทายก่อนก็ดูน่ากระดักกระเดื่องใจ มหาวิทยาลัยตงไพ่ออกจะกว้างใหญ่ เขาจึงคิดว่าหลังจากนี้คงแทบไม่ได้เจอกันอีกแล้วกระมัง
ทว่าหลังจากนั้นไม่กี่วัน ถึงได้พบว่าความคิดเช่นนั้นอาจจะไม่ถูกต้องเสมอไป
บางครั้งเขาก็แวะไปเล่นบาสเกตบอล ฝีมือจะว่าเก่งกาจเป็นเลิศก็ไม่ใช่ ทว่าคนที่เขารู้จักมีสมาชิกทีมตัวแทนมหาวิทยาลัยอยู่สองสามคน ยามปกติที่มาจัดทีมเล่นกันในสนามในร่มของมหาวิทยาลัย เมื่อมีผู้เล่นระดับทีมมหาวิทยาลัยมาร่วมก๊วนด้วย ย่อมเป็นฝ่ายชนะมากกว่าแพ้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเกมอะไรก็ตาม หากชนะบ่อยๆ อารมณ์ย่อมเบิกบานแจ่มใส จึงทำให้แวะมาเล่นบ่อยขึ้นตามไปด้วย