เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 368 การโปรโมตและการตลาด
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แสงไฟบนเวทีสว่างไสวขึ้น
ผู้ชมส่วนใหญ่เป็นนักศึกษา ชั้นปีที่หนึ่งและสองมีสัดส่วนมากที่สุด อีกทั้งยังมีนักศึกษาปริญญาโทและอาจารย์รุ่นใหม่แวะมาชมความสนุกสนานด้วย อี้หยางนั่งอยู่บนเก้าอี้ แกะส้มผลหนึ่งส่งเข้าปากอย่างสบายอารมณ์ ทว่ารสชาติเปรี้ยวจี๊ดจนเข็ดฟันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะส่งสายตาดุดันมองไปยังจ้าวผิงประธานสโมสรนักศึกษา... เพียงแต่ไม่รู้ว่านิสัยนี้ก่อตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไร เขาจึงไม่ค่อยแสดงอารมณ์รุนแรงออกมาทางสีหน้า สายตาที่ส่งไปจึงดูไม่ได้โกรธเคืองอะไรขนาดนั้น
จ้าวผิงสังเกตเห็นสายตาของอี้หยางจากระยะไกล ก็นึกว่าอีกฝ่ายกำลังสบตาเพื่อทักทายตน จึงแย้มยิ้มและพยักหน้าตอบรับอย่างสุภาพ
เมื่อเทียบกับคนอื่น ด้วยสายตาและวิสัยทัศน์ของเขา ย่อมมองออกถึงความไม่ธรรมดาของอี้หยางได้อย่างชัดเจน
ครอบครัวของเขาร่ำรวยมั่งคั่ง ตั้งแต่วัยเยาว์ก็ซึมซับวิถีชีวิตของชนชั้นนำในสังคม ทั้งวิธีการปฏิบัติตน บุคลิกและทัศนคติ เมื่อมีสิ่งเปรียบเทียบ ยามก้าวเข้ามาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ในหลายๆ ครั้งเขากลับรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
ในอดีตเคยมีความคาดหวังต่อมหาวิทยาลัยชั้นนำ คิดว่าคนที่สามารถสอบติดสถาบันแห่งนี้ด้วยคะแนนระดับสูง หากไม่นับว่าเป็นมังกรและหงส์ในหมู่มนุษย์ อย่างน้อยในแง่ของสติปัญญาก็ย่อมถือเป็นกลุ่มคนแถวหน้าของประเทศนี้ ดังนั้นในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ก็น่าจะได้พบเจอกับผู้คนที่น่าสนใจมากมาย