เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 อารมณ์ความรู้สึกของหญิงสาว
อันที่จริงในตอนแรกก็ยังไม่เท่าไร ทว่าเมื่อรู้จักกันนานขึ้นและมีปฏิสัมพันธ์กันบ่อยขึ้น ทุกครั้งที่ได้พบกับอี้หยาง เธอกลับเริ่มรู้สึกประหม่าและทำตัวไม่ค่อยถูกอยู่บ้าง
หวงซานซานกอดกระเป๋าใส่คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กไว้ในอ้อมอกอย่างระมัดระวัง เดินมายังสถานที่ตั้งบริษัทที่เธอเคยมาแล้วสองสามครั้ง... แท้จริงแล้วก็คือห้องเล็กๆ ขนาดราวๆ ยี่สิบกว่าตารางเมตรที่มหาวิทยาลัยจัดสรรให้ ด้วยนโยบายยกเว้นค่าเช่าสำหรับผู้ก่อตั้งในระหว่างที่ยังศึกษาอยู่ และคิดค่าเช่าในราคาถูกเป็นเวลาสามปีหลังจากสำเร็จการศึกษา ประกอบกับพวกหม่าเหวินอู่ยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้พื้นที่สำนักงานขนาดใหญ่ ที่นี่จึงกลายเป็นฐานที่มั่นของพวกเขาไปอีกสักระยะ
เธอเดินเข้าไป ภายในสำนักงานมีเพียงอี้หยางอยู่คนเดียว เขากำลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มือหนึ่งไถโทรศัพท์มือถือ อีกมือยกขวดน้ำแร่ขึ้นมาจิบคำหนึ่ง
สำหรับสถานที่แห่งนี้ เธอนับว่าคุ้นเคยเป็นอย่างดีแล้ว