เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 สิ่งที่ฉันชอบไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่งโดยเฉพาะ แต่สิ่งที่ฉันชอบคือทั้งหมดที่เป็นเธอ
หลังพ้นเทศกาลไหว้พระจันทร์ ในช่วงสัปดาห์ทองวันชาติ เข้าสู่ช่วง 'สารททอง' ทว่าปีนี้เมื่อเทียบกับปีก่อนๆ สภาพอากาศของเมืองฮั่นหนิงกลับหนาวเย็นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย ปลายเดือนกันยายนท้องฟ้าแจ่มใสอยู่สองวันสุดท้าย พอพลิกปฏิทินเข้าสู่เดือนตุลาคม ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้มและมีลมหนาวพัดโชย
เจียงหลีหลีสวมเสื้อโค้ตตัวยาวตัวหนึ่ง ไว้ทรงผมดัดลอนคลื่นแสกกลาง ก้าวเดินอยู่บนทางเท้า สายลมฤดูใบไม้ร่วงอันเย็นเยียบพัดพาใบไม้ร่วงสองสามใบให้ปลิวกลิ้งไปตามพื้น ในสัปดาห์ทองอันแสนคึกคัก ผู้คนสัญจรไปมาขวักไขว่ ทว่ากลับแฝงความเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
เมื่อหลายวันก่อนเธอออกไปฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์กับซางหนิง ขากลับลืมปิดไฟในรถ ผลปรากฏว่าวันรุ่งขึ้นพอคิดจะขับรถอีกครั้ง ก็พบว่าแบตเตอรี่รถหมดเกลี้ยง สตาร์ตไม่ติดเลยสักนิด
ช่วงสองสามวันนี้เธอยังไม่มีเวลาว่างมาจัดการแก้ไขปัญหานี้
ดังนั้นช่วงนี้จึงไม่มีรถให้ใช้ชั่วคราว
แน่นอนว่า เธอจะไปเอารถของแม่ หรือรถของบริษัทแม่มาขับเล่นสักคันก็ย่อมทำได้สบายๆ ทว่าเธอไม่อยากทำ
อันที่จริง รถเต่าโฟล์คสวาเกนคันนั้นก็เก่าไปบ้างแล้ว สมัยก่อนซื้อมาก็เพื่อใช้ฝึกฝนฝีมือการขับขี่สำหรับมือใหม่อย่างเธอ แต่เธอเป็นคนที่ผูกพันกับของเก่ามาโดยตลอด เมื่อเคยชินกับการขับมันแล้วก็ไม่อยากเปลี่ยนใหม่อีก เธอไม่ได้สนใจว่ารถจะดีหรือไม่ และไม่ได้สนใจว่าคนอื่นจะมองตนเองอย่างไร