เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 ขอเพียงเธอเต็มใจยอมเหน็ดเหนื่อย ความสบายมักจะเป็นฝ่ายริเริ่มเข้ามาหาเธอเอง
เรื่องการฝึกทหารนั้น ยิ่งช่วงท้ายๆ ก็ยิ่งผ่อนปรนลง พอเข้าสู่ช่วงกลางและปลาย ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาผู้รับการฝึกหรือครูฝึกผู้ทำการฝึก ต่างก็เริ่มเกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างลึกซึ้ง ความเหนื่อยล้านี้ไม่ได้มาจากทางร่างกาย หากแต่เป็นทางจิตใจ ความรู้สึกที่ว่าใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดเต็มทีทำให้จิตใจของผู้คนเกิดความหย่อนยานขึ้นมาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ย่อมจำเป็นต้องมีวิธีการปรับเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ถึงจะช่วยให้ยืนหยัดต่อไปได้อย่างราบรื่น
นอกจากจะมีการจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมและกีฬาแล้ว เนื้อหาในการฝึกซ้อมก็เริ่มมีความหลากหลายมากขึ้น ทั้งการเอาชีวิตรอดในป่า การขว้างลูกระเบิดมือจำลองให้เข้าเป้า การดับเพลิงกู้ภัย การฝึกใช้โล่ปราบจลาจล นานาประการ ในแต่ละวันมีสิ่งใหม่ๆ เข้ามาหมุนเวียน จากนั้นทุกคนก็เริ่มนับถอยหลังรอวันสิ้นสุดการฝึก
เมื่อวานนี้เพิ่งมีฝนตกหนักกระหน่ำลงมาห่าใหญ่
ในยามเช้าตรู่ ขอบฟ้าทิศตะวันออกเพิ่งทอแสงรำไร ไอหมอกลอยล่องอบอวล ที่ราบและเนินเขาในระยะไกลสลับซับซ้อนบดบังกัน ท่ามกลางม่านหมอกที่หนาบางสลับกันไป ขบวนแถวของเหล่าคนหนุ่มสาวขบวนหนึ่ง ก็กำลังเดินเท้าตัดผ่านจากที่ไกลๆ...
การฝึกทหารดำเนินมาถึงช่วงนับถอยหลังไม่กี่วันสุดท้ายแล้ว วันนี้เป็นวันเดินแถวสวนสนามฝึกความทรหดระยะไกล