เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307 พี่สาวเป็นแฟนของพี่ชายเหรอครับ
บนถนนหลวงสายตรง รถกระบะป้ายทะเบียนชั่วคราวคันใหม่เอี่ยมแล่นไปอย่างมั่นคง ด้านหลังไม่ไกลนักมีรถโฟล์กเต่าคันหนึ่งขับตามมา ความเร็วของรถทั้งสองคันไม่เร็วนัก เวลานี้แล่นผ่านสะพานข้ามแม่น้ำสายใหญ่ ผืนน้ำสีเขียวอมฟ้าอันห่างไกลสะท้อนประกายระยิบระยับอยู่ภายใต้แสงแดดสีทอง
สองมือของอี้หยางกุมพวงมาลัยไว้อย่างมั่นคง
ท่วงท่าการขับขี่ที่มือหนึ่งวางทาบบนคันเกียร์ อีกมือหนึ่งกุมพวงมาลัย ดูเผินๆ แล้วอาจจะเท่ ทว่าในสายตาของสารถีผู้เจนจัดที่แท้จริงกลับดูโง่เขลาอย่างยิ่ง ยิ่งเป็นคนขับรถที่มีทักษะสูงส่ง ก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความแตกต่างด้านความมั่นคงปลอดภัยระหว่างการจับพวงมาลัยด้วยมือเดียวกับสองมือ
แม้จะไม่ได้จับรถเกียร์กระปุกมานานมากแล้ว ทว่าในเวลานี้ความจำของกล้ามเนื้อที่หลับใหลอยู่ในร่างกายกลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้นตั้งแต่เนิ่นๆ อารมณ์ของเขาแจ่มใสยิ่งนัก ข้างหน้าต้องเลี้ยวเข้าทางแยกเพื่อลงจากทางด่วน ผ่อนความเร็วและลดเกียร์ลง ตัวรถไม่มีอาการกระตุกเลยแม้แต่น้อย เขาคิดในใจว่า ภาวะคนกับรถหลอมรวมเป็นหนึ่งคงเป็นแบบนี้กระมัง
ก่อนจะเลี้ยวโค้ง อี้หยางกดปุ่มที่หนีบไว้บนพวงมาลัยอย่างจนใจเล็กน้อย ทันใดนั้นไฟแสดงสถานะการสนทนาของวิทยุสื่อสารที่แขวนอยู่ตรงคอนโซลกลางก็สว่างขึ้น