เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 308 ม.6
ห้องโถงกลางบ้านของคุณอาสองไม่สว่างไสวนัก ทว่ามีขนาดพื้นที่กว้างขวางทีเดียว
เมื่อก้าวเข้าบ้านก็พบกับเตาเหล็กขนาดใหญ่ ด้านล่างจุดไฟฟืน ด้านบนเป็นพื้นผิวระนาบสี่เหลี่ยมผืนผ้า สองฝั่งของเตาเหล็กวางม้านั่งยาวหลายเมตรไว้สองแถว บุด้วยฟองน้ำชั้นหนึ่งเพื่อใช้แทนโซฟา
ปล่องควันสีดำมะเมื่อมยื่นออกไปนอกช่องที่เจาะไว้ตรงข้างขื่อบ้าน ไฟฟืนในเตากำลังลุกโชน อบอุ่นไปทั่วทั้งห้อง
พื้นบ้านเห็นได้ชัดว่าเพิ่งจะกวาดถูมาใหม่ๆ บนพื้นปูนซีเมนต์มองไม่เห็นฝุ่นผงเลยแม้แต่น้อย
คุณอาสะใภ้สองมีสีหน้าประหม่าอยู่บ้าง ก้าวขึ้นหน้ามาเอ่ยอย่างเก้ๆ กังๆ ว่า "นั่งสิ! นั่งเลย!"
อี้หยางมองดูเจียงหลี่หลี่ เห็นท่าทางของเธอเป็นธรรมชาติยิ่งยามทอดสายตามองคุณอาสะใภ้สอง เธอวางกล่องผลิตภัณฑ์บำรุงสุขภาพที่ซื้อมาสองสามกล่องลงบนม้านั่งอย่างเอียงอายเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า "เกรงใจจริงๆ เลยค่ะ มาสร้างความลำบากให้พวกคุณเสียแล้ว!"
อี้หยางก้าวขึ้นหน้าไปแนะนำว่า "คุณอาสะใภ้สองครับ นี่คืออาจารย์เจียงที่ผมเคยเล่าให้ฟังครับ สมัยมัธยมต้นก็คอยดูแลเอาใจใส่ผมเป็นอย่างดี พอมาถึงมัธยมปลาย ผมไปพักอาศัยอยู่ที่บ้านเธอ ก็สร้างความรบกวนให้เธอไม่น้อยเลยครับ"
"ส่วนท่านนี้คือน้องสาวของอาจารย์เจียงครับ"
"สวัสดีค่ะคุณน้า!"