เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 อี้หยางรับรถ
แม้จะนอนหลับปุ๋ยบนรถอย่างสบายอุรา ทว่าพอมาถึงศูนย์โชว์รูม 4S หวังซางหนิงกลับดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา เดินนำหน้าพลางมองซ้ายแลขวา
เจียงหลี่หลี่กับอี้หยางเดินตามหลัง พนักงานขายรถยนต์กำลังอธิบายให้พวกเขาฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ
"รถกระบะเหรอ" พี่สาวเจียงชะงักไปเล็กน้อย
"ครับ ปกติคุณอาสองใช้รถ ส่วนใหญ่ก็เน้นใช้เดินทาง ขนส่งพืชผลสินค้าเป็นหลัก อีกอย่างในตัวอำเภอชิงเหอทางโน้นก็ไม่มีข้อจำกัดเรื่องรถกระบะ ความปลอดภัยและความสะดวกสบายของพวกรถกระบะเล็ก รวมถึงขีดความสามารถในการรับมือกับสภาพถนนอันขรุขระซับซ้อนก็เทียบกับรถกระบะไม่ได้เลย ดังนั้นเมื่อพิจารณาอย่างรอบด้านแล้ว มีเพียงรถกระบะนี่แหละที่เหมาะสมที่สุด" อี้หยางกล่าว "อีกอย่างเมื่อคำนึงถึงอุปนิสัยของคุณอาสอง อัตราการกินน้ำมันก็คงเป็นประเด็นสำคัญที่เขาต้องคิดถึงแน่นอน ผมก็เลยกะว่าจะซื้อรถกระบะเครื่องยนต์ดีเซลสักคันครับ"
เจียงหลี่หลี่คิดดูแล้ว จึงยิ้มแห้งๆ อย่างเกรงใจ "ฮะๆ... ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยแฮะ"
เธอหยุดไปนิด เจียงหลี่หลี่จึงเอ่ยต่อว่า "แต่ฉันช่วยเป็นที่ปรึกษาให้เธอได้นะ ว่ารถคันไหนสวยหรือไม่สวย"