เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 ความเข้าใจ
เวลาในการสอบวิชาสามมักจะเสียไปกับการนั่งรอคอย วันนี้อี้หยางโชคดีไม่เลว แทบไม่ต้องต่อแถวรอก็ได้ขึ้นรถสอบทันที เวลาที่ใช้ในการสอบจริงไม่ได้สิ้นเปลืองนานเท่าใดนัก พอสอบวิชาสามเสร็จก็สามารถสอบต่อวิชาสี่ได้โดยตรง เรื่องเหล่านี้สำหรับอี้หยางแล้วล้วนง่ายดายอย่างยิ่ง ตอนที่เขาได้รับใบขับขี่มานั้น ยังไม่ถึงเวลาอาหารเที่ยงเสียด้วยซ้ำ
ในเวลานี้พวกเขาอยู่ที่สนามสอบขับขี่แห่งที่หกของเมืองฮั่นหนิง ซึ่งเป็นเขตรอยต่อระหว่างเมืองกับชนบทใกล้กับนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง ด้านนอกเวิ้งว้างแห้งแล้ง เจียงหลี่หลี่ขับรถพาทั้งสามคนวนเวียนไปมาอย่างไร้จุดหมายอยู่แถวนั้น มองเห็นเพียงร้านอาหารที่ดูซอมซ่อเพียงร้านเดียวเท่านั้น
อี้หยางยิ้มแล้วเอ่ยว่า "พวกเรากลับไปทานข้าวในเมืองดีกว่าครับ วันนี้ผมเลี้ยงเอง! พวกพี่มีอะไรที่อยากทานไหม"
หวังซางหนิงยื่นหน้าเข้ามา เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า "ฉันอยากกินเกี๊ยวซ่าทอด!"
"พี่เจียงล่ะครับ"
เจียงหลี่หลี่ดึงสติกลับมา "งั้นก็เกี๊ยวซ่าแล้วกัน มีร้านที่ขายเกี๊ยวซ่าโดยเฉพาะไหม"