เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301 ชีวิตที่เรียบง่าย
"มื้อเช้าสำคัญมากนะ พอป่วยแล้ว ทานอะไรที่ย่อยง่ายหน่อยจะรู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะเลย"
เจียงหลี่หลี่ตักโจ๊กข้าวฟ่างถ้วยหนึ่งให้อี้หยาง
ข้าวฟ่างต้มจนเปื่อยนุ่ม ปริมาณน้ำก็พอดิบพอดี อี้หยางตักขึ้นมาหนึ่งช้อน เป่าเบาๆ แล้วค่อยๆ ส่งเข้าปาก ไม่ข้นเกินไปและไม่เหลวเกินไป สรุปคือพอเหมาะพอเจาะอย่างยิ่ง
ลำคอยังคงเจ็บอยู่บ้าง อี้หยางเคี้ยวช้าๆ ไม่กี่ที ก่อนจะค่อยๆ กลืนลงไป
เจียงหลี่หลี่ก็ทานไปคำหนึ่งเช่นกัน พลางเอ่ยถามว่า "อร่อยไหม"
มันก็แค่โจ๊กข้าวฟ่างไม่ใช่เหรอ ของแบบนี้จะมีอะไรที่เรียกว่าอร่อยหรือไม่อร่อยกัน
แต่อี้หยางกลับยิ้มพลางกล่าวว่า "ต้มได้พอดีเป๊ะเลย ยิ่งเป็นอาหารที่เรียบง่ายก็ยิ่งทดสอบฝีมือทำอาหารของคนทำ จากตรงนี้มองออกได้เลยว่า ฝีมือทำอาหารของพี่เจียงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แล้ว... ฮ่า..."
เจียงหลี่หลี่กลั้นยิ้ม เคาะศีรษะของอี้หยางเบาๆ ทีหนึ่ง "เสแสร้งเกินไปแล้ว"
"เฮะๆ..."