เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 หากมิได้พบพานเธอ
สาเหตุที่เจียงหลีหลีอยากไปฟังคอนเสิร์ตดนตรี ไม่ใช่เพราะแค่อยากไปฟังคอนเสิร์ตเฉยๆ... แต่เป็นเพราะคอนเสิร์ตฮอลล์แห่งเมืองฮั่นหนิงคาราคาซังมาเกือบครึ่งปี ในที่สุดก็เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ การแสดงรอบแรกไปไม่ทัน แต่ก่อนจะหมดช่วงปิดเทอมฤดูร้อนยังพอดีทันการแสดงรอบที่สอง
เธอเพียงแค่อยากไปดูคอนเสิร์ตฮอลล์แห่งเมืองฮั่นหนิงด้วยความสนใจบริสุทธิ์ เธอเคยไปเยือนคอนเสิร์ตฮอลล์ที่มีชื่อเสียงมาแล้วหลายแห่ง เมืองที่ตนเองลงหลักปักฐานย่อมต้องแวะไปเปิดหูเปิดตาดูสักครั้ง
รถเต่าบีเทิลแล่นไปบนท้องถนนอย่างนุ่มนวลราบเรียบ
เจียงหลีหลีเอ่ย “เมื่อก่อนเมืองฮั่นหนิงยังไม่เคยมีคอนเสิร์ตฮอลล์ระดับแนวหน้าของประเทศแบบนี้เลยนะ คอนเสิร์ตฮอลล์ของเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ในครั้งนี้ ได้ยินว่าระดับเสียงรบกวนพื้นหลังสามารถบรรลุมาตรฐาน NR15 ระดับแนวหน้าของโลก เวทีการแสดงสามารถรองรับวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ 110 คนได้สบายๆ เลยล่ะ”
อี้หยางนั่งอยู่ข้างๆ นิ่งเงียบไม่พูดจา แม้ตอนนี้จะพูดได้ว่าตนเองเป็นคนที่เข้าใจดนตรีแล้ว แต่การมาฟังคอนเสิร์ตเช่นนี้เป็นครั้งแรก ก็ยังคงทำให้รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง...
ครู่ต่อมาเขาหัวเราะเยาะตนเองเบาๆ เขาย่อมรู้ดีแก่ใจว่าทำไมตนเองถึงประหม่า
ในหลายๆ ครั้ง เขายากที่จะมีความรู้สึกเช่นนี้อีกต่อไป โดยเฉพาะเมื่อมียอดเงินคงเหลือในบัตรหลายล้านหยวน เขาก็ย่อมมีความมั่นใจที่จะก้าวเข้าไปเดินเที่ยวในสถานที่ที่เคยดูหรูหราสูงส่งเหล่านั้นได้อย่างสุขุม แม้จะเป็นครั้งแรกก็ตาม